Podnosisz psu wargę przy okazji zabawy i widzisz przy dziąśle żółtawy pasek, a na tylnych zębach coś brązowego. Do tego oddech, który ostatnio czuć z drugiego końca kanapy. Pierwsze pytanie brzmi zwykle: czy to już kamień? Drugie: co z tym teraz zrobić?
Odpowiedź zależy od tego, co dokładnie widzisz. Dlatego zacznijmy od rozpoznania, a dopiero potem przejdźmy do planu.
Płytka i kamień: dwa różne problemy
Miękki nalot zwykle można usunąć podczas codziennego szczotkowania. Twardego osadu nie próbuj zeskrobywać w domu: jeśli go widzisz, umów przegląd jamy ustnej u lekarza weterynarii. Samo przetarcie zęba nie zastępuje oceny dziąseł i całego uzębienia.
Przesuń tabelę w bok, aby zobaczyć wszystkie kolumny →
| Cecha | Miękki nalot | Twardy osad |
|---|---|---|
| Wygląd | Matowy, białawy lub żółtawy nalot | Żółty lub brązowy osad, często przy linii dziąseł |
| Co zrobić | Szczotkuj zęby i umów okresowy przegląd | Umów ocenę uzębienia u lekarza weterynarii |
| Czego unikać | Odkładania szczotkowania na później | Zeskrobywania w domu ostrymi narzędziami |
Gdy już wiesz, co obserwować: sprawdź skład i porcję na karcie produktu
Kamień nazębny u psa jest twardym osadem; nie usuwaj go ostrymi narzędziami ani proszkiem w domu.
Płytka nazębna u psa gromadzi się codziennie, dlatego szczotkowanie to podstawa profilaktyki.
Jak zajrzeć psu do pyska bez szarpaniny
Wybierz spokojny moment
Najlepiej po spacerze, gdy pies jest zmęczony i rozluźniony. Usiądź obok niego, a nie nad nim.
Unieś wargę z boku
Nie otwieraj pyska na siłę. Wystarczy delikatnie unieść wargę najpierw po jednej, potem po drugiej stronie. Zajrzyj też na tylne zęby, bo tam osad najłatwiej przeoczyć.
Patrz na dziąsła, nie tylko na zęby
Zdrowe dziąsło jest gładkie, nie jest obrzęknięte i nie krwawi. Czerwona obwódka przy zębie, obrzęk czy krwawienie to sygnał do wizyty.
Nagródź i zakończ
Kilka sekund oglądania, nagroda, koniec. Krótki, regularny przegląd pozwala szybko zauważyć zmianę i uczy psa, że dotyk pyska jest w porządku.
Pies ma żółte zęby? Obejrzyj też dziąsła i zapach z pyska, a przy osadzie lub bólu umów kontrolę.
Dom czy gabinet? Tak zdecydujesz
Domowa profilaktyka
Widzisz głównie miękki nalot, dziąsła są spokojne, a pies je normalnie. Zacznij od szczotkowania i codziennej rutyny.
Wizyta u lekarza weterynarii
Widoczny twardy kamień, zaczerwienione lub krwawiące dziąsła, ból przy jedzeniu, żucie jedną stroną, wypadanie karmy z pyska, ślinienie, ruszający się ząb albo obrzęk pyska.
Lekarz oceni też to, czego nie widać gołym okiem, czyli stan zębów i tkanek pod linią dziąseł, i zaproponuje profesjonalne czyszczenie, jeśli jest potrzebne. Nieprzyjemny zapach z pyska, który nie mija mimo dbania o higienę, to również dobry powód do konsultacji.
Kamień nazębny u psa: konsekwencje mogą obejmować stan zapalny dziąseł i ból, dlatego nie zwlekaj z oceną w gabinecie.
Czyste zęby to początek, nie meta
Płytka zaczyna odkładać się na nowo już po czyszczeniu. Dlatego największa różnica rozgrywa się w domu, w zwykłe dni. Podstawą pozostaje szczotkowanie miękką szczoteczką i pastą przeznaczoną dla psów. Gryzaki dobieraj do wielkości psa i unikaj bardzo twardych przedmiotów, które mogą uszkodzić ząb.
Trzecim elementem może być codzienny dodatek wspierający higienę jamy ustnej. Jego zadaniem nie jest naprawianie tego, co już się stało, tylko pomoc w utrzymaniu efektu między kolejnymi kontrolami.
